Rozdział 1

Uwaga: W tym rozdziale pojawią się nowe postacie.

* * *

 





Koło Londynu, Snape Manor...

Do dworku przeniosły się dwie kobiety. Siedemnastoletnia dziewczyna z mamą. Nastolatka miała długie blond włosy, jasną karnację i głębokie czarne oczy. Była prawie idealną kopią swojej mamy - Rosaline Snape, jednak oczy miała po tacie - Severusie Snape. Przez szesnaście lat mieszkała z mamą w Norwegii, gdzie uczęszczała do Drumstrangu. Jednak na siódmy rok przeniosła się do Hogwartu. Obecnie leżała na łóżku w dużym pokoju, w którym dominowały odcienie pomarańczu i szarości. Meble były ręcznie rzeźbione, co dodawało uroku pomieszczeniu. Obok łóżka stała wieża z której leciała cicha muzyka, a naprzeciw, na komodzie stał telewizor.

- Evelyn! Zejdź na dół, na śniadanie! Zaraz idziesz z tatą zwiedzać miasto. Pamiętasz? -
- Tak! Już idę! - zawołała w odpowiedzi, wygramoliła się z łóżka, przebrała i poszła do jadalni.
- Do ciebie. - powiedziała pani Snape podając mężowi list od Zakonu Feniksa.
- Znowu Potter! - warknął przeglądając zawartość pergaminu,
- Co jest? -

- Dzieciak zaginął, muszę przeszukać naszą okolicę. -

- Mogę pójść z tobą? Może do czegoś się przydam. - zaproponowała nastolatka.

Mistrz Eliksirów niechętnie się zgodził. Dokończył jeść, poczekał na córkę i wyszli szukać Wybrańca. Przeszukiwali kolejno: rynek, sklepy... i nic, nie znaleźli Pottera.

- Tato? Słyszysz? - zapytała nagle dziewczyna.

- Co takiego? -

- Cii... -

Wtedy obydwoje usłyszeli szelest, z zaułka. Później ktoś zaczął kaszleć. Stary Nietoperz już chciał to zlekceważyć, ale jego córka już biegła w stronę nieznanego. Kucnęła przed nim i zauważyła, że ten ktoś kaszle krwią. Ręką odgarnęła włosy z rozgrzanego czoła chłopaka i jej oczom ukazała się blizna w kształcie błyskawicy.

- Tato! Znalazłam go! - zawołała, lecz nikt jej nie odpowiedział. - Dasz radę wstać? - spytała bliznowatego, na co ten ledwo zdołał pokręcić przecząco głową. - Tato! Chodź tu! - zawołała głośniej.

- Co mu jest, że sam nie może przyjść? - zadał pytanie (dop. autorki: nie wiadomo do kogo).

- Ma zapalenie płuc. - odpowiedziała i tym razem Mistrz Eliksirów podszedł do nich.
- Skąd to wiesz? -
- Aby zostać uzdrowicielką muszę rozpoznawać choroby, nawet te mugolskie. Prawda? -
Ten tylko skinął głową. - Musimy go stąd jak najszybciej zabrać. - powiedziała. Mężczyzna bez zastanowienia wziął Pottera na ręce i we trójkę teleportowali się do Snape Manor. Nauczyciel Eliksirów położył Wybrańca na łóżku w pokoju gościnnym i cofnął się, by zrobić miejsce córce.
- Działaj. -

Dziewczyna rzuciła zaklęcie monitorujące i sprawdziła jego stan.

- Na szczęście to dopiero pierwsze stadium choroby, gdybyśmy przyszli później nie wiem czy dałoby się go uratować. Dziwne, że w ogóle zachorował na tę chorobę, przecież czarodzieje na nią nie chorują. -

 - Wygląda na to, że powodem była obniżona odporność, niedożywienie, mało snu... założę się, że siedział w deszczu cały wczorajszy dzień. - stwierdził. - Widzę, że się na tym znasz. Pójdę po jego rzeczy, a ty się nim zajmij. - oznajmił i teleportował się przed Privet Drive 4. Nagle usłyszał wrzaski: "Potter wyłaź stamtąd! Gdzie śniadanie?! Tak się nam odwdzięczasz?!". Snape wstrząśnięty wysłuchiwał krzyku wuja Wybrańca. Zapukał głośniej i tym razem głosy ucichły, a drzwi otworzył gruby mężczyzna.

- Czego pan tutaj chce? Widzę, że jest pan jednych z nich. Radzę się trzymać od nasz daleka. - warknął Vernon na przybysza.

- Przyszedłem po rzeczy Harry'ego. Gdzie one są? - jednak nie doczekał się odpowiedzi. Wszedł i wypowiedział inkantację zaklęcia: - Wskaż mi. - Zdziwił się, że różdżka wskazała komórkę pod schodami. Wzruszył ramionami i wyciągnął kufer Pottera ze "schowka". Później ruszył na górę, by zobaczyć pokój chłopaka. Jakże się zdziwił widząc kraty w oknach, małe łóżko, na którym Wybraniec raczej się nie mieścił, w szafach ubrania, które najwyraźniej były po jego (czyt. Harry'ego) opasłym kuzynie (dopowiedź autorki: wiadomo Dudley'u)

CDN...

 

Prolog

Na wstępie warto wspomnieć, że w moim opowiadaniu: Syriusz nie żyje, niema żadnych horkruksów, Dumbledore nie żyje. O reszcie dowiecie się w prologu i dalszych rozdziałach.

* * *

Była pochmurna, deszczowa noc. Nikt normalny nie wyszedłby z ciepłego domu na taką pogodę i to jeszcze w nocy... no ale zawsze są jakieś wyjątki. Tym wyjątkiem był szesnastoletni chłopak, o kruczoczarnych włosach i oczach koloru Avady, bardzo niski i chudy jak na swój wiek z blizną w kształcie błyskawicy na czole. Jak już pewnie każdy z was się domyślił, był to Harry Potter. Szedł on wzdłuż ulicy z minuty, na minutę coraz bardziej moknąc. Mimo, że nie był jeszcze pełnoletnim czarodziejem mógł czarować dzięki pozwoleniu od Ministra Magii. Jednak nie wykorzystał tego przywileju, by osuszyć i ocieplić ubranie. Szedł w deszczu rozmyślając o nagłej śmierci Dumbledore'a oraz powracając myślami do Syriusza. Nie zwracał uwagi gdzie idzie i jak daleko jest od Privet Drive 4. Nie obchodziło go, że sam się naraża na niebezpieczeństwo. Nagle przystanął. Rozejrzał się dookoła i stwierdził, że teraz nie ma już sensu wracać. Usiadł w jakimś zaułku starając się powstrzymać drżenie. Zasnął.

CDN...

Cześć!

Hi!
Nazywam się Gosia.
Jestem średniej (około 164 cm) wysokości blondynką o błękitnych oczach.
Mam 15 lat i powakacjach idę do trzeciej gimnazjum.
Kocham czytać książki (fantasy, przygodowe) i blogi (o tematyce Potterowskiej), ale to nie wszystko!
Bardzo lubię informatykę. Próbuję tworzyć szablony. (tak jak ten, na tym blogu).
Och i uwielbiam pisać opowiadania. Pierwsze opowiadania były dość kiepskie. Bo czego się spodziewać od 9/10-letniego, niedoświadczonego dziecka z dysortografią. Plus jeszcze tematyka... Zaczynałam od pisania kontynuacji kreskówki (Galactik Football, czy jakoś tak <-- obecnie te blogi mają po 15 - 18 tysięcy wyświetleń). Później zaczęłam (że tak to powiem) dorastać i przestałam oglądać bajeczki. Zajęłam się ciekawszą tematyką Harry'm Potterem. W czasie, gdy pisałam o HP powstały inne blogi też o tej tematyce, lub o Zwiadowcach. (na pierwszym z moich blogów o HP mam prawie 19 tysięcy wejść, piszę go już ponad dwa lata i jeszcze nie zamierzam go kończyć)
Teraz jednak mój styl się poprawił, opisy są dłuższe i ciekawsze niż wcześniej.
Jestem bardzo dobrą uczennicą. W tym roku mam na świadectwie, jedną a zarazem pierwszą (na świadectwie, bo normalnie to też zdarzały się niższe oceny, typu 1, 2, 3) czwórkę. Mam 5-ęć szóstek i reszta to piątki. Średnia 5.26.
Dobra dość przechwałek, nie wypada.
Na tym blogu będę umieszczała opowiadania o Harry'm Potterze swojego autorstwa. Czas akcji: po śmierci Dumbledore'a.
Pozdrawiam i mam nadzieję, że ktoś to będzie czytał.

~Young Girl ~